Το σχέδιο κλήθηκε να απαντήσει στις ανάγκες του ιδιοκτήτη και σεφ για ένα εστιατόριο όπου η παρασκευή του φαγητού γίνεται χωρογραφία ανοιχτή προς το κοινό και η κουζίνα βρίσκεται στο επίκεντρο του χώρου. Ο χώρος είναι ελεύθερος απο τοίχους και διαχωριστικά ενώ το μόνο διαχωριστικό μεταξύ της κουζίνας και της σάλας είναι ένας στιβαρός πάγκος μπετού οποίος λειτουργεί ως μπαρ, στη συνέχεια μετατρέπεται σε ταμείο και μετέπειτα σε βιτρίνα για τα φαγητά, ενώ από την εσωτερική του μεριά στεγάζει όλα τα ψυγεία. Ο σχεδιασμός και η επιλογή των υλικών αντανακλά τη φιλοσοφία του σεφ, ο οποίος δημιουργεί μια μεγάλη γκάμα ιδιαίτερων πιάτων χρησιμοποιώντας μια σχετικά μικρή επιλογή βασικών υλικών. Έτσι και στον χώρο, όλα τα έπιπλα και οι κατασκευές είναι φτιαγμένα από τον συνδιασμό τριών αδρών υλικών – μέταλλο, ξύλο, μπετό – που αποκαλύπτουν τον δομικό του χαρακτήρα, ενώ αλλάζουν μορφή ανάλογα με την εφαρμογή τους. Το μέταλλο σε μορφή μεγάλων φύλλων λαμαρίνας σχηματίζει δάπεδο, ενώ με άλλη επεξεργασία γίνεται βάση τραπεζιών και πάγκος κουζίνας. Το μπετό βαρύ, καλουπωτό φτιάχνει τον πάγκο, ενώ σε μια λεπτή στρώση δημιουργεί χτενιστές γραμμές στις κολώνες του χώρου. Με μια πρόσμιξη ρητίνης γίνεται χρωματιστός τοίχος από τσιμεντοκονία.